Weryfikacja wiarygodności ofert i pośredników online
Weryfikacja wiarygodności ofert nieruchomości w przestrzeni cyfrowej wymaga zastosowania wieloetapowego procesu kontrolnego, obejmującego zarówno ocenę formalną dokumentacji, jak i analizę wiarygodności podmiotów pośredniczących. Podstawowym elementem weryfikacji stanowi sprawdzenie uprawnień pośrednika nieruchomości poprzez weryfikację jego wpisu w rejestrze prowadzonym przez właściwą samorządową izbę zawodową, dostępnym w formie elektronicznej na stronie internetowej danej izby. Dodatkowo kluczowe znaczenie ma kontrola aktualności polisy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej pośrednika, której minimalna wysokość ochrony ubezpieczeniowej została określona w ustawie o gospodarce nieruchomościami na poziomie 50 000 euro dla każdego zdarzenia. Proces weryfikacji powinien również obejmować analizę historii działalności podmiotu poprzez sprawdzenie opinii klientów w niezależnych serwisach oceniających oraz kontrolę obecności firmy w bazach dłużników i rejestrze podmiotów wykluczonych z postępowań o udzielenie zamówienia publicznego.
Analiza autentyczności oferty nieruchomości koncentruje się na weryfikacji zgodności danych zawartych w ogłoszeniu z rzeczywistym stanem prawnym i faktycznym nieruchomości. Fundamentalne znaczenie ma porównanie informacji o powierzchni, położeniu i charakterystyce technicznej budynku z danymi zawartymi w księgach wieczystych, dostępnych online za pośrednictwem systemu teleinformatycznego sądów powszechnych. Weryfikacja obejmuje również kontrolę zgodności fotografii prezentowanych w ofercie z rzeczywistym wyglądem nieruchomości, co może zostać przeprowadzone poprzez porównanie z materiałami dostępnymi w serwisach mapowych oferujących funkcję Street View lub zdjęcia satelitarne. Istotnym elementem procesu kontrolnego jest analiza poziomu cen oferowanych nieruchomości w kontekście średnich wartości rynkowych dla danej lokalizacji, dostępnych w raportach publikowanych przez NBP oraz w bazach danych firm analitycznych, przy czym odchylenia przekraczające 20% od średniej rynkowej powinny zostać poddane szczególnie dokładnej analizie.
Weryfikacja tożsamości właściciela nieruchomości oraz jego uprawnień do rozporządzania nią stanowi kluczowy element procesu zabezpieczenia transakcji przed ryzykiem oszustwa. Proces ten obejmuje sprawdzenie zgodności danych personalnych oferenta z informacjami zawartymi w dziale II księgi wieczystej, określającym właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, przy jednoczesnej kontroli braku wpisów w dziale IV księgi dotyczących ograniczeń w rozporządzaniu nieruchomością. W przypadku oferowania nieruchomości przez pełnomocnika niezbędna jest weryfikacja autentyczności pełnomocnictwa poprzez sprawdzenie jego formy zgodnej z wymogami art. 98 Kodeksu cywilnego oraz kontrola zakresu uprawnień pełnomocnika do czynności rozporządzających. Dodatkowym elementem weryfikacji jest analiza historii właścicielskiej nieruchomości w celu wykrycia potencjalnych nieprawidłowości w łańcuchu prawnym, szczególnie w przypadku transakcji przeprowadzonych w okresie ostatnich trzech lat.
Kompleksowa weryfikacja wiarygodności oferty online wymaga zastosowania co najmniej pięciu niezależnych źródeł informacji, przy czym kluczowe znaczenie ma weryfikacja formalno-prawna poprzez oficjalne rejestry publiczne.
Techniczne aspekty weryfikacji obejmują analizę zabezpieczeń serwisu internetowego, na którym publikowana jest oferta, oraz ocenę wiarygodności kanałów komunikacji wykorzystywanych przez oferenta. Sprawdzenie certyfikatu SSL serwisu oraz jego reputacji w bazach antyspamowych i antywirusowych dostarcza informacji o poziomie bezpieczeństwa platformy transakcyjnej. Weryfikacja autentyczności kontaktu z oferentem powinna obejmować sprawdzenie zgodności numeru telefonu z bazami operatorów telefonicznych oraz kontrolę domeny adresu e-mail pod kątem jej wieku i historii wykorzystania. W przypadku komunikacji poprzez komunikatory internetowe lub media społecznościowe istotne jest sprawdzenie wieku profilu, liczby połączeń oraz aktywności historycznej konta, przy czym profile utworzone w okresie krótszym niż sześć miesięcy przed publikacją oferty powinny zostać poddane szczególnie dokładnej analizie pod kątem potencjalnego ryzyka oszustwa.
Bezpieczne płatności i zabezpieczenie transakcji internetowych
Transakcje nieruchomościowe realizowane za pośrednictwem platform cyfrowych wymagają zastosowania zaawansowanych mechanizmów zabezpieczających przepływ środków finansowych. Współczesne systemy płatności elektronicznych w sektorze nieruchomości opierają się na protokołach kryptograficznych wykorzystujących szyfrowanie asymetryczne RSA o długości klucza minimum 2048 bitów oraz algorytmy haszujące SHA-256. Standardem branżowym stało się implementowanie tokenizacji danych płatniczych, która zastępuje wrażliwe informacje finansowe pseudolosowymi identyfikatorami, eliminując ryzyko przechwycenia rzeczywistych numerów kart czy danych kont bankowych. Procedura autoryzacji transakcji wymaga uwierzytelnienia wieloskładnikowego (MFA), łączącego tradycyjne hasła z kodami jednorazowymi generowanymi przez aplikacje mobilne lub wysyłanymi poprzez kanały SMS.
Rachunki powiernicze (escrow accounts) stanowią fundamentalny element zabezpieczenia finansowego w transakcjach nieruchomościowych online, gwarantując neutralne przechowywanie środków do momentu spełnienia wszystkich warunków umownych. Mechanizm ten funkcjonuje w oparciu o trójstronną umowę między kupującym, sprzedającym oraz instytucją finansową pełniącą rolę depozytariusza, która zobowiązuje się do zwolnienia środków wyłącznie po weryfikacji dokumentów potwierdzających przeniesienie własności nieruchomości. W Polsce usługi rachunków powierniczych świadczą przede wszystkim banki komercyjne oraz wyspecjalizowane instytucje finansowe posiadające licencje Komisji Nadzoru Finansowego, przy czym wysokość prowizji oscyluje między 0,1% a 0,5% wartości transakcji. Okres blokady środków na rachunku powierniczym wynosi standardowo od 30 do 90 dni, w zależności od złożoności procedur prawnych oraz specyfiki lokalnych przepisów dotyczących przeniesienia własności nieruchomości.
Systemy blockchain znajdują coraz szersze zastosowanie w zabezpieczaniu transakcji nieruchomościowych poprzez implementację inteligentnych kontraktów (smart contracts), które automatyzują wykonanie zobowiązań umownych bez konieczności angażowania pośredników. Technologia rozproszonego rejestru zapewnia niezmienność zapisów transakcyjnych oraz transparentność procesów, eliminując możliwość manipulacji danymi przez pojedyncze podmioty uczestniczące w transakcji. Platformy takie jak Ethereum czy Hyperledger Fabric oferują środowiska programistyczne umożliwiające tworzenie dedykowanych aplikacji dla sektora nieruchomości, które integrują funkcjonalności płatnicze z procedurami weryfikacji dokumentów oraz automatycznym transferem praw własności. Koszty implementacji rozwiązań blockchain w transakcjach nieruchomościowych wahają się między 0,05% a 0,2% wartości transakcji, co stanowi znaczącą redukcję w porównaniu z tradycyjnymi metodami zabezpieczenia wymagającymi zaangażowania notariuszy oraz instytucji finansowych.
Efektywne zabezpieczenie transakcji nieruchomościowych online wymaga zastosowania wielowarstwowej architektury bezpieczeństwa, łączącej zaawansowane protokoły kryptograficzne z mechanizmami rachunków powierniczych oraz nowoczesnymi technologiami blockchain.
Weryfikacja tożsamości uczestników transakcji stanowi kluczowy element przeciwdziałania oszustwom w handlu nieruchomościami online, wykorzystując systemy Know Your Customer (KYC) oraz Anti-Money Laundering (AML) wymagane przez dyrektywy Unii Europejskiej. Procedury identyfikacji obejmują weryfikację dokumentów tożsamości poprzez technologie optycznego rozpoznawania znaków (OCR) oraz sztuczną inteligencję wykrywającą manipulacje graficzne, a także biometryczną autentyfikację wykorzystującą rozpoznawanie twarzy lub odcisków palców. Systemy scoringowe analizują historię transakcyjną użytkowników, źródła pochodzenia środków finansowych oraz powiązania z bazami danych osób objętych sankcjami międzynarodowymi, generując oceny ryzyka w skali od 1 do 1000 punktów. Platformy nieruchomościowe implementują również algorytmy uczenia maszynowego wykrywające nietypowe wzorce behawioralnych, takie jak anomalie w czasie sesji, lokalizacji geograficznej czy częstotliwości transakcji, które mogą wskazywać na próby nieautoryzowanego dostępu lub działalność przestępczą.
Ubezpieczenia cyberbezpieczeństwa oraz polisy odpowiedzialności cywilnej stanowią dodatkową warstwę ochrony finansowej dla uczestników transakcji nieruchomościowych online, pokrywając straty wynikające z naruszenia bezpieczeństwa danych lub błędów w procesach technologicznych. Składki ubezpieczeniowe dla platform nieruchomościowych wahają się między 0,8% a 2,5% rocznych przychodów, w zależności od zakresu oferowanych usług oraz historii szkód cybernetycznych. Polisy te obejmują koszty przywrócenia danych, odpowiedzialność za naruszenie prywatności klientów, wydatki związane z postępowaniami regulacyjnymi oraz rekompensaty dla stron poszkodowanych w wyniku awarii systemów płatniczych. Współczesne umowy ubezpieczeniowe zawierają również klauzule dotyczące ataków ransomware oraz social engineering, które stanowią rosnące zagrożenie dla sektora technologii finansowych obsługujących rynek nieruchomości.
Dokumentacja prawna i procedury notarialne w sprzedaży online
Transakcje nieruchomościowe realizowane w środowisku cyfrowym wymagają szczególnego podejścia do dokumentacji prawnej, gdyż tradycyjne procedury notarialne muszą zostać zaadaptowane do specyfiki sprzedaży online. Kluczowym elementem jest zachowanie pełnej zgodności z przepisami Kodeksu cywilnego oraz ustawy o notariacie, przy jednoczesnym wykorzystaniu nowoczesnych technologii umożliwiających weryfikację tożsamości i autentyczności dokumentów. Proces ten obejmuje nie tylko digitalizację klasycznych dokumentów, ale również implementację dodatkowych mechanizmów bezpieczeństwa, które kompensują brak bezpośredniego kontaktu między stronami transakcji. Szczególne znaczenie ma tutaj zastosowanie podpisu elektronicznego kwalifikowanego oraz systemów identyfikacji biometrycznej, które zapewniają prawną równoważność z tradycyjnymi procedurami.
Przygotowanie dokumentacji prawnej w transakcjach online rozpoczyna się od kompleksowej weryfikacji stanu prawnego nieruchomości za pomocą elektronicznych ksiąg wieczystych oraz cyfrowych wypisów z ewidencji gruntów i budynków. Notariusz prowadzący sprawę musi przeprowadzić szczegółową analizę wszystkich obciążeń, ograniczeń i zobowiązań związanych z nieruchomością, wykorzystując do tego celu zintegrowane systemy informatyczne połączone z bazami danych sądów i organów administracji publicznej. Proces ten obejmuje również weryfikację uprawnień właścicielskich, kontrolę zgodności danych w różnych rejestrach oraz sprawdzenie ewentualnych roszczeń osób trzecich. W przypadku wykrycia rozbieżności lub nieprawidłowości, notariusz zobowiązany jest do ich wyjaśnienia przed przystąpieniem do sporządzenia aktu notarialnego, co w środowisku online wymaga szczególnej precyzji w komunikacji z wszystkimi zainteresowanymi stronami.
Procedura sporządzania aktu notarialnego w systemie online opiera się na wykorzystaniu bezpiecznych platform teleinformatycznych, które muszą spełniać rygorystyczne wymogi określone w rozporządzeniu eIDAS oraz krajowych przepisach o podpisie elektronicznym. Strony transakcji uczestniczą w videokonferencji z notariuszem, podczas której następuje odczytanie treści aktu, wyjaśnienie wszystkich postanowień umowy oraz potwierdzenie świadomego wyrażenia woli przez każdą ze stron. System musi zapewniać możliwość rejestracji przebiegu czynności notarialnej w wysokiej rozdzielczości, z jednoczesnym zastosowaniem mechanizmów uniemożliwiających manipulację nagranego materiału. Dodatkowo, platforma powinna być wyposażona w funkcje umożliwiające prezentację dokumentów w czasie rzeczywistym, ich wspólną analizę oraz wprowadzanie ewentualnych korekt do treści umowy przed jej ostatecznym podpisaniem.
Kwestia podpisywania dokumentów w transakcjach online wymaga zastosowania podpisu elektronicznego kwalifikowanego, który zgodnie z art. 25 rozporządzenia eIDAS ma skutek prawny równoważny podpisowi własnoręcznemu. Proces ten obejmuje wcześniejsze uzyskanie przez strony certyfikatów kwalifikowanych od akredytowanych dostawców usług zaufania, weryfikację ich ważności w czasie składania podpisu oraz zapewnienie integralności podpisywanych dokumentów poprzez zastosowanie zaawansowanych algorytmów kryptograficznych. Notariusz musi dodatkowo przeprowadzić procedurę identyfikacji stron za pomocą dokumentów tożsamości w połączeniu z weryfikacją biometryczną, co w praktyce oznacza konieczność wykorzystania specjalistycznych czytników dokumentów oraz systemów rozpoznawania twarzy spełniających standardy bezpieczeństwa określone przez organy nadzorujące. Cały proces podpisywania musi zostać udokumentowany w sposób umożliwiający późniejszą weryfikację jego przebiegu przez organy kontrolne.
Skuteczność prawna transakcji nieruchomościowych zawieranych online zależy w decydującym stopniu od właściwej implementacji procedur weryfikacji tożsamości oraz zastosowania certyfikowanych systemów podpisu elektronicznego, które muszą zapewniać poziom bezpieczeństwa co najmniej równoważny tradycyjnym czynnościom notarialnym.
Finalizacja transakcji wymaga przeprowadzenia procedur rejestracyjnych w księgach wieczystych oraz odpowiednich organach podatkowych, co w środowisku online realizowane jest poprzez zintegrowane systemy wymiany danych między kancelariami notarialnymi a instytucjami publicznymi. Notariusz zobowiązany jest do złożenia wniosku o wpis w księdze wieczystej w formie elektronicznej wraz z uwierzytelnioną kopią aktu notarialnego, przy czym całość dokumentacji musi być opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym oraz znacznikiem czasu potwierdzającym moment dokonania czynności. Równolegle następuje przekazanie informacji do organów podatkowych w celu naliczenia podatku od czynności cywilnoprawnych, co wymaga precyzyjnego określenia podstawy opodatkowania oraz właściwej stawki podatkowej zgodnie z obowiązującymi przepisami. System musi również zapewniać możliwość śledzenia statusu wszystkich składanych wniosków oraz automatycznego powiadamiania stron o postępach w procedurach rejestracyjnych, co zwiększa transparentność całego procesu i umożliwia szybką reakcję w przypadku wystąpienia problemów.
Oględziny wirtualne vs. fizyczne - jak uniknąć pułapek
Technologie wizualizacji nieruchomości przeszły rewolucyjną transformację w ostatniej dekadzie, wprowadzając zaawansowane narzędzia takie jak spacery wirtualne 360°, modelowanie 3D oraz transmisje na żywo w wysokiej rozdzielczości. Badania przeprowadzone przez National Association of Realtors w 2023 roku wykazały, że 87% potencjalnych nabywców rozpoczyna proces poszukiwania nieruchomości od prezentacji online, podczas gdy jedynie 23% dokonuje zakupu bez fizycznych oględzin. Wirtualne prezentacje umożliwiają eliminację nieodpowiednich ofert na wstępnym etapie selekcji, co znacząco optymalizuje proces decyzyjny i redukuje koszty związane z wielokrotnymi wizytami. Niemniej jednak, ograniczenia technologiczne oraz potencjalne manipulacje wizualne wymagają szczególnej ostrożności przy interpretacji materiałów prezentacyjnych.
Kluczowe różnice między obiema formami oględzin manifestują się przede wszystkim w zakresie percepcji sensorycznej oraz możliwości weryfikacji stanu technicznego nieruchomości. Oględziny fizyczne pozwalają na ocenę jakości powietrza, poziomu wilgotności, obecności zapachów wskazujących na problemy instalacyjne oraz identyfikację defektów niewidocznych w dokumentacji fotograficznej. Specjaliści z branży nieruchomości podkreślają, że wirtualne prezentacje często wykorzystują techniki szerokokątne oraz selektywne oświetlenie, które mogą zniekształcać rzeczywiste proporcje pomieszczeń nawet o 15-20%. Dodatkowo, prezentacje online rzadko uwzględniają czynniki zewnętrzne takie jak hałas komunikacyjny, jakość sąsiedztwa czy dostępność infrastruktury, które mają bezpośredni wpływ na komfort użytkowania oraz wartość inwestycyjną nieruchomości.
Analiza porównawcza kosztów i efektywności czasowej wskazuje na istotne różnice w obu metodach oceny nieruchomości. Wirtualne oględziny umożliwiają przegląd kilkunastu obiektów dziennie przy minimalnych kosztach transportu, podczas gdy tradycyjne wizyty ograniczają się zazwyczaj do 3-4 nieruchomości w analogicznym okresie. Badania rynkowe z 2023 roku przeprowadzone przez Real Estate Technology Institute wykazały, że nabywcy wykorzystujący wyłącznie oględziny wirtualne podejmują decyzję zakupu średnio o 40% szybciej, jednak wskaźnik rezygnacji z transakcji na etapie przedfinalizacyjnym wzrasta w tej grupie o 28%. Zjawisko to wynika głównie z rozbieżności między oczekiwaniami utworzonymi na podstawie materiałów wizualnych a rzeczywistym stanem nieruchomości, co generuje dodatkowe koszty prawne oraz opóźnienia w procesie transakcyjnym.
Identyfikacja potencjalnych manipulacji w prezentacjach wirtualnych wymaga zastosowania systematycznego podejścia analitycznego oraz znajomości najczęstszych technik wprowadzających w błąd. Profesjonalne oprogramowanie do obróbki zdjęć pozwala na modyfikację perspektywy, nasycenia kolorów oraz usuwanie widocznych defektów, dlatego szczególną uwagę należy zwrócić na spójność oświetlenia, proporcje mebli względem pomieszczeń oraz jakość wykończeń w różnych ujęciach. Wiarygodne prezentacje wirtualne powinny zawierać znaczniki czasowe, metadane lokalizacyjne oraz informacje o wykorzystanym sprzęcie fotograficznym, co umożliwia weryfikację autentyczności materiałów. Eksperci rekomendują również żądanie dodatkowych ujęć z różnych perspektyw, szczególnie w przypadku pomieszczeń o nietypowym kształcie lub rozkładzie, oraz weryfikację zgodności planów architektonicznych z prezentacją wizualną.
Optymalna strategia oceny nieruchomości zakłada wykorzystanie oględzin wirtualnych jako narzędzia preselekcyjnego, z obowiązkowym przeprowadzeniem fizycznej inspekcji przed podjęciem ostatecznej decyzji zakupowej, co minimalizuje ryzyko inwestycyjne przy zachowaniu efektywności czasowej procesu.
Rekomendowane protokoły bezpieczeństwa dla obu form oględzin obejmują wieloetapową weryfikację oraz dokumentację każdego etapu procesu oceny. W przypadku prezentacji wirtualnych kluczowe znaczenie ma żądanie materiałów w formatach nieskompresowanych, weryfikacja metadanych zdjęć oraz porównanie z niezależnymi źródłami wizualnymi takimi jak zdjęcia satelitarne czy dokumentacja urbanistyczna. Fizyczne oględziny powinny być przeprowadzane w różnych porach dnia oraz warunkach pogodowych, z obowiązkową dokumentacją fotograficzną własną oraz listą kontrolną obejmującą instalacje, stan konstrukcyjny oraz otoczenie nieruchomości. Profesjonaliści zalecają również konsultację z niezależnymi rzeczoznawcami majątkowymi przed finalizacją transakcji o wartości przekraczającej średnią cenę rynkową w danej lokalizacji, co stanowi dodatkową gwarancję bezpieczeństwa inwestycyjnego.
Prawne zabezpieczenia kupującego w transakcjach online
Transakcje nieruchomościowe realizowane w formule online wymagają szczególnych mechanizmów ochrony prawnej kupującego, które kompensują ograniczenia wynikające z braku bezpośredniego kontaktu z przedmiotem sprzedaży. Kluczowym instrumentem zabezpieczającym pozostaje prawo odstąpienia od umowy w terminie 14 dni od jej zawarcia, przewidziane w art. 27 ustawy o prawach konsumenta, które jednak w przypadku nieruchomości ma ograniczone zastosowanie ze względu na specyfikę przedmiotu transakcji. Dodatkowo, kupujący może skorzystać z prawa do szczegółowych informacji przedkontraktowych określonych w art. 12 tej samej ustawy, obejmujących pełną charakterystykę nieruchomości, warunki płatności oraz procedury reklamacyjne. Praktyka rynkowa wypracowała również dodatkowe zabezpieczenia w postaci klauzul umownych umożliwiających weryfikację stanu prawnego i technicznego nieruchomości po zawarciu umowy wstępnej.
Weryfikacja tożsamości stron transakcji w środowisku cyfrowym opiera się na systemie kwalifikowanego podpisu elektronicznego zgodnego z rozporządzeniem eIDAS, który zapewnia równoważność prawną z podpisem własnoręcznym. Platforma transakcyjna musi implementować mechanizmy uwierzytelniania wieloskładnikowego, obejmujące weryfikację dokumentów tożsamości za pomocą technologii OCR oraz videoidentyfikację prowadzoną przez certyfikowanych operatorów. Dodatkowo, obowiązkowa staje się weryfikacja uprawnień do rozporządzania nieruchomością poprzez dostęp do aktualnych wypisów z ksiąg wieczystych, co eliminuje ryzyko zawierania umów przez osoby nieuprawnione. System zabezpieczeń musi również uwzględniać procedury sprawdzania pełnomocnictw w przypadku działania przez przedstawicieli ustawowych lub umocowanych.
Ochrona środków finansowych w transakcjach online realizowana jest poprzez system rachunków powierniczych (escrow) zarządzanych przez licencjonowane instytucje finansowe, które blokują środki do momentu spełnienia wszystkich warunków umowy. Zgodnie z art. 23 ustawy o usługach płatniczych, operator rachunku powierniczego ponosi odpowiedzialność za bezpieczeństwo przechowywanych środków oraz ich uwolnienie wyłącznie po weryfikacji wykonania zobowiązań przez sprzedającego. Mechanizm ten obejmuje również procedury zwrotu środków w przypadku stwierdzenia wad prawnych nieruchomości lub niemożności wykonania umowy z przyczyn niezależnych od kupującego. Alternatywnym rozwiązaniem pozostaje gwarancja bankowa lub ubezpieczeniowa pokrywająca wartość transakcji, co jednak wiąże się z dodatkowymi kosztami rzędu 0,5-1,5% wartości nieruchomości.
Dokumentacja prawna w transakcjach online podlega szczególnym rygorom dotyczącym archiwizacji i dostępności, określonym w rozporządzeniu o dokumentacji medycznej i jej ochronie. Wszystkie dokumenty muszą być przechowywane w postaci elektronicznej z zachowaniem integralności i możliwości weryfikacji przez okres minimum 10 lat, zgodnie z przepisami o księgach wieczystych. Platforma transakcyjna zobowiązana jest do zapewnienia kupującemu stałego dostępu do pełnej dokumentacji umowy, w tym protokołów z oględzin, ekspertyz technicznych oraz korespondencji związanej z transakcją. Kluczowe znaczenie ma również implementacja systemu logowania wszystkich działań użytkowników, co umożliwia rekonstrukcję przebiegu transakcji w przypadku sporów sądowych.
Skuteczność prawnych zabezpieczeń w transakcjach online zależy od kompleksowego podejścia łączącego techniczne mechanizmy bezpieczeństwa z precyzyjnie sformułowanymi klauzulami umownymi oraz niezależną weryfikacją stanu prawnego nieruchomości.
Procedury reklamacyjne i dochodzenia roszczeń w transakcjach online wymagają szczególnej regulacji ze względu na specyfikę komunikacji elektronicznej oraz potencjalne trudności w ustalaniu faktów. Kupujący ma prawo do złożenia reklamacji w formie elektronicznej z zachowaniem terminów określonych w Kodeksie cywilnym, przy czym platforma zobowiązana jest do potwierdzenia odbioru i wszczęcia postępowania wyjaśniającego w terminie 3 dni roboczych. W przypadku sporów przekraczających wartość 50 000 złotych, zalecane jest skorzystanie z procedur mediacyjnych prowadzonych przez certyfikowanych mediatorów specjalizujących się w prawie nieruchomości. Ostateczną instancją pozostają sądy powszechne, przy czym dokumentacja elektroniczna transakcji stanowi pełnowartościowy materiał dowodowy zgodnie z art. 773 Kodeksu postępowania cywilnego.